„Aber” w języku niemieckim

Jeśli ktoś choć trochę zna język niemiecki, pewnie nie raz widział lub słyszał takie małe fajne słówko „aber”. Za chwilę się przekonacie, że jest naprawdę przydatne! Jedno słowo, a może być i spójnikiem i partykułą! 

Aber jako spójnik

Aber może łączyć zdania. Wtedy przetłumaczymy je jako ale. Oto kilka przykładów:

• Ich wollte dich anrufen, aber ich habe mein Handy vergessen. / Chciałem do ciebie zadzwonić, ale zapomniałem telefonu.
• Peter träumt von einer Reise nach Spanien, aber er hat jetzt kein Geld. / Piotr marzy o podróży do Hiszpanii, ale nie ma teraz pieniędzy.

I jak to w przypadku spójników bywa, trzeba zwrócić uwagę na szyk po takim aber. Dzięki powyższym przykładom widzimy, że najpierw pojawia się kto? co?, a potem czasownik odmieniony przez osobę. A to jest właśnie szyk prosty. 

Aber jako partykuła

O jednej partykule już pewnie czytaliście. Chodzi o denn. Wiemy już, że to taka część mowy, która się nie odmienia — jej forma ciągle brzmi aber. Poza tym takie aber nie jest w zdaniu obowiązkowe i możecie z niego zrezygnować. Częściej pojawić się może w języku mówionym.

A teraz najważniejsze! Aber pozwala pokazać zaangażowanie emocjonalne osoby, która go używa. Wyrażamy w ten sposób nasze uczucia. Może to być zachwyt, zdziwienie, zaskoczenie czy sprzeciw. A ponieważ to są nasze emocje, to takie zdanie zakończymy wykrzyknikiem!

• Die Brille ist aber schön! / Ale te okulary są ładne!
• Das ist aber nett von dir! / Ale miło z twojej strony!
• Das ist aber eine Lüge! / To przecież kłamstwo!
• Aber gern! / Ależ chętnie!
• Aber ja! / Ależ tak!

Czyli podsumwując można powiedzieć, że aber albo łączy albo tryska emocjami. 🙂